się dogadamy. Machnął ręką, ale nie powiedział “nie”. Puszkę zabrał. Zostawił mi zegar.
Napisała, że tylko ja pamiętałam. Nie byłam jedyna. Byłam tylko jedyną, która przychodziła.
Dalsza część artykułu znajduje się na następnej stronie.
Po rozwodzie dalej co niedzielę jeździłam do teściowej do Pabianic – syn nie zajrzał do niej przez dziewięć lat. Teściowa zmarła w sierpniu. U notariusza były mąż usłyszał, że dom dostaje była synowa, “bo ona jedna pamiętała o moich urodzinach”
